We stappen vandaag op tijd in de auto voor het tweede deel van de autorit. We zullen vandaag voornamelijk door Frankrijk rijden. Ik dacht dat we met deze route leuke Franse dorpjes, huisjes en kerkjes zouden zien, maar ik weet niet wat ik heb gezegd. Reken maar dat we dorpjes zien. We worden doodgegooid met kerkjes, schattige huisjes, stokbroodetende Fransen, winkeltjes en daarna…nog meer kerkjes. Heel leuk om te zien, maar zelfs dat is op een bepaald moment genoeg geweest. Voorlopig even geen kerkjes meer…

Wanneer we in de buurt van Parijs komen, komt er wat andere afleiding. Het is heel erg druk op de wegen rond de stad en het is ongelooflijk om te zien hoe motorrijders met hun leven spelen door al sjalommend het verkeer overal in te halen. Even is er consternatie binnen de familie van Dijk wanneer we de eiffeltoren in de verte zien. Voor de zoveelste keer nemen we ons voor om die binnenkort eens van dichtbij te bekijken, want gek genoeg zijn we nog nooit in Parijs geweest. Het staat in  ieder geval op de planning.

Na Parijs gaan we weer op de kerkjestoer en daarnaast veel mooie natuur.

Wanneer we in België zijn voelt het alsof we al bijna thuis zijn. Eigenlijk is dat ook zo, want we hoeven nu nog maar een paar uur te rijden. Dat is niets vergeleken bij de afstand die we al afgelegd hebben. In gedachten ben ik al weer bij huis. Ik vind het jammer dat de vakantie voorbij is, maar ik voel ook weer frisse energie om er thuis weer tegenaan te gaan. De laatste weken voor de vakantie was ik een beetje opgebrand en lusteloos. Nu heb ik er weer zin in. Stiekem zit ik ook al aan de logjes te denken die ik nu lekker kan bijlezen. Jaha, natuurlijk ben ik verslaafd, maar het is een leuke verslaving!

Aan alle leuke dingen komt vaak een einde en zo ook aan deze vakantie (wat druk ik me toch lekker cliché uit, maar een cliché is niet voor niets een cliché, toch?). Vandaag moeten we om tien uur uit de villa zijn, zodat er schoongemaakt kan worden voor de volgende gasten. Tien uur is ook echt niet te vroeg voor ons, want we hebben nog een mega autorit voor de boeg. We hebben er drie dagen over gedaan om van Nederland naar Mazarron, Murcia te komen en het is ons voornemen om in twee dagen terug te rijden. Daarbij zullen we ook meer kilometers maken, want we nemen een andere route terug. We willen terugrijden via de Pyreneeën en via Bordeaux. We zullen dan wel weer hele andere dingen zien dan op de heenweg en dat houdt het tenminste wat afwisselend. Bovendien willen we deze keer de tolwegen vermijden. Dat bespaart veel geld (hoezo zunige Hollanders?), maar we denken dat er buiten de tolwegen om ook meer te zien zal zijn. Vandaag hebben we in ieder geval zo’n twaalf uur autorijden voor de boeg. Daarbij zullen we ook regelmatig even stoppen om wat te eten en de benen te strekken, dus je kunt wel nagaan dat we vandaag nog even zoet zijn. Gisteren zijn we zo slim geweest om via internet alvast een hotelkamer te boeken in Bordeaux. Een nachtelijke zoektocht naar een hotelkamer kunnen we ons dit keer vanwege de tijd niet permiteren.

Het is toch vreemd. Zoveel hebben we tijdens onze vakantie ook al weer niet gekocht, maar onze bagage lijkt met geen mogelijkheid meer in de auto te passen. Het is toch altijd weer hetzelfde liedje. Bij ons in ieder geval wel, haha. Maar met veel passen en meten lukt het. Rond tien uur rijden we weg. We vinden het jammer dat we weg moeten, maar we hebben zin in de autorit, ook al is het wel heel veel. Gelukkig hebben we kinderen die het ook leuk vinden, anders zou het al snel ophouden natuurlijk. Ze vermaken zich met naar buiten kijken en een stapel Donald Duckjes. Af en toe is er wat onderling gekibbel, maar daar zijn het kinderen voor toch? Ik vind in ieder geval dat ze zich erg goed houden.

Eerst rijden we nog uren door het typisch Spaanse landschap. Voorbij Madrid wordt het steeds berachtiger tot we uiteindelijk in de Pyreneeën komen. Ik was bang dat we vlak langs diepe ravijnen zouden moeten rijden. Als ik ergens niet van houd is het daarvan, maar het valt echt mee. Het valt goed te doen.

Eerst is het bergen, bergen, bergen, maar na een tijdje komen we ook door dorpjes en stadjes. Ik zou bij God niet weten welke plaatjes dit zijn, maar het is er behoorlijk bewoond. Ik hou mijn hart wel vast vanwege het rijtempo hier. De wegen gaan omhoog en dan weer omlaag. Links en rechts zien we veel huizen en hoogbouw. We sjezen met z’n allen over een achtbaan lijkt het wel. Michael zegt dat hij geen gas geeft, maar de snelheid wordt veroorzaakt door de afdalingen. Mmh, het zal best wel, maar het gaat allemaal wel erg hard. We worden zelfs aan de lopende band ingehaald. Ik ben blij dat ik hier niet woon, want ik zou het niet zien zitten om hier iedere dag de achtbaan te moeten nemen.

Wanneer we de bergen uit zijn, zien we de zee. Het is ondertussen gaan regenen, dus we staan maar een paar tellen op het strand om daarna weer door te rijden. Toch leuk om de zee weer even te zien. Dat is de laatste keer tijdens deze vakantie, want vanaf nu blijven we in het binnenland.

Nu jakkeren we door naar Bordeaux. Het blijf uren achter elkaar regenen en het wordt donker. Wanneer we bij het hotel aankomen, regent het nog steeds. Ik ben blij dat we geboekt hebben en nu dus niet op zoek moeten naar een hotel. We gaan snel slapen, want morgen hebben we weer een dag rijden voor de boeg!

We hebben vandaag een heerlijke dag in Cartagena doorgebracht. Cartagena is een havenstad met veel industrie, maar er zijn ook veel historische momumenten te vinden. Toen we vanmorgen vertrokken voelde het warmer aan dan de dagen hiervoor en eigenlijk twijfelden we of het wel zo verstandig was om de hele dag in een stad rond te sjouwen. We zijn nooit eerder in Cartagena geweest en wisten dus niet echt wat ons te wachten stond. Gelukkig viel het al met al goed te doen. We hadden de auto in een parkeergarage in de haven geparkeerd en hebben daarna kaartjes gekocht voor de toeristenbus. Het was een open bus en we hebben daarna drie kwartier door de stad gereden. Dat is echt een relaxte manier om de stad te bekijken.

Na de busrit hebben we gegeten en vervolgens hebben we een boottocht gemaakt. Hoewel er een fris windje over de zee blies, voelde ik de zon behoorlijk branden. Ik ben nooit zo gek op zonnen, maar tijdens deze vakantie word ik tegen wil en dank bruin.

Na de boottocht hebben we nog wat in de stad rondgelopen. Overal waar je kijkt is wel weer wat moois te zien.

Aan het eind van de middag nog even geshopt . Eerst het warenhuis El Corte Inglés en daarna naar de Toys ‘r us voor de kinderen. Al met al was het vandaag een erg volle dag. Morgen is het onze laatste dag hier, want donderdagochtend rijden we naar huis. Ik zal het hier missen, maar ik vind het ook wel weer lekker om naar huis te gaan. En nu maar hopen dat het in Nederland nog een beetje lekker weer is wanneer we terug komen!

Na een rustige dag gisteren, werd het vandaag tijd voor wat actie. Woensdag is onze laatste dag hier en we wilden nog kijken voor wat souveniertjes. Ze verkopen hier veel aardewerk, dus zijn we een aantal zaken afgegaan waar ze aardewerk en planten verkochten. Van sommige prijzen werd ik toch wel heel enthousiast. Zo zagen we een massief stenen bankje voor maar 64 euro! Maar helaas lood en loodzwaar en daardoor niet zo maar even in de kofferbak naar huis te nemen. Jammer, want ik zag hem al in de voortuin staan. Er was nog meer prachtig  stenen tuinmeubilair, soms met ingelegd mozaïek, alles voor erg redelijke prijzen. Helaas, helaas…

Dit is het bankje dat ik met pijn in mijn hart heb achtergelaten. De potten op de achtergrond kosten ongeveer 23 euro per stuk.

Uiteindelijk heb ik een paar van bovenstaande schotels meegenomen. Dat past in ieder geval wel in de kofferbak. Misschien gaan we woensdag nog even terug. Ik heb namelijk nog wat leuke dingen gezien…

Vandaag wilden we in de eerste instantie niet al te ver gaan, maar we hebben uiteindelijk toch een behoorlijk stukje van de omgeving gezien. Zodra je hier buiten de stad komt, is het erg rustig. Sommige stukken zien er behoorlijk onherbergzaam uit. Sinds Michael en ik tegen elkaar grapten dat het hier een goede bergplaats voor Osama bin Laden zou zijn, is Quintijn door de man gefascineerd. Hij wil alles van hem weten en kijkt ondertussen oplettend om zich heen, want je weet maar nooit. Dat we vanmiddag op een stuk land kogelhulzen en botten vonden maakten het er niet beter op. Het lijkt me aannemelijk dat ze aan het jagen zijn geweest, maar kom daar maar eens bij Quintijn mee aan. De zoektocht naar Osama gaat deze vakantie dus onverminderd voort

Er wordt hier in de streek ook ontzettend veel groente en fruit verbouwd. Een groot deel van wat wij in de supermarkt hebben liggen komt hier vandaan.

We zijn over de bergen heen naar het stadje Lorca gereden. Af en toe zijn we natuurlijk uitgestapt om van het mooie uizicht te genieten.

De stad Lorca hebben we als een stel Japanse toeristen aangedaan. Even naar binnen gewipt en er vervolgens weer uit.

Daarna wilden we weer terug naar Mazarron om daar wat boodschappen te halen, maar onderweg zagen we allerlei dingen dus hebben we maar weer flink de toerist uitgehangen.

Tegenover het strand van Bolnuevo is een van de spectaculairste landschappen van het gebied. Op deze plaats heeft erosie van wind en water uit het witte zandsteen mooie vormen gebeeldhouwd

Uiteindelijk zijn we toch nog in de vertrouwde Lidl beland. Gelukkig was deze tot 21.15 open. We hebben de kinderen moeten beloven dat we morgen, zondag dus, niet zo veel op stap gaan. Ze vinden het heerlijk om in het zwembad bij de villa te zwemmen en daar moet natuurlijk ook gelegenheid voor zijn. Morgen dus geen zoektocht naar Osama, maar een rustig dagje bij huis.

Vandaag zijn we naar Mar Menor geweest. Mar Menor is een binnenzee. Een landtong van 20 kilometer lang scheidt deze binnenzee van de ‘echte’ zee. Het water is nergers dieper dan vijf meter en heel warm en kalm. Om eerlijk te zijn heb ik nog nergens zo lekker in de zee gezwommen als hier. Het was net alsof je in een warm bad lag. Omdat het water ook heel helder is, hebben de kinderen heerlijk kunnen snorkelen. Normaal gesproken hou ik ze altijd angstvallig in de gaten wanneer ze in de zee zwemmen, maar dat was hier niet nodig.

Aan het eind van de middag zijn we nog even naar een groot winkelcentrum in de buurt geweest. Wanneer we in Nederland een dierenzaak zien, móet Quintijn als groot dierenliefhebber altijd naar binnen en toen hij er hier Ã©Ã©n zag, konden we er natuurlijk ook niet om heen. Ze verkopen hier in de dierenwinkel dieren die in Nederland niet op die manier verkocht mogen worden. Ik vond vooral de honden en de katten achter glas zielig. Quintijn werd op slag verliefd op een perzische kat van maar liefst 370 euro. Hij wilde hem zo graag mee naar Nederland nemen dat hij er de nodige tranen vergoot. Hij wilde zóóó graag het poesje en het was zóóó zielig dat hij in dat kooitje zat, mama alsjebliehieft! Natuurlijk zijn we niet overstag gegaan, al was het best moeilijk om weerstand aan al die tranen en dat zielige gezichtje te bieden. Maar ja, we hebben thuis al twee katten en dat is toch echt genoeg.

Tegen de tijd dat we naar huis reden, was het al weer halfacht. We moesten nog een uur rijden naar huis, maar dat vonden we niet erg. Het blijf ook heel erg mooi om hier vlak langs de bergen te rijden.

 Het is ondertussen al weer vrijdag 13 juli (ieks!). De dagen gaan snel voorbij. Gelukkig hebben we nog een weekje te gaan. Wij hebben in de villa sateliet TV en zien dus het weerbericht van Nederland. Dat is nog steeds niet om blij van te worden. Dit weekend zou het beter worden, geloof ik. Dat mag ook wel na al die weken van beroerd weer. Maar goed, wij zitten nog een weekje onder de Spaanse zon. Bij terugkomst kunnen we weer ouderwets schelden op het weer in Nederland. In de tussentijd mis ik dat totaal niet!

Ik blijf me verbazen over hoe rustig het hier op de strandjes is. Ik denk dat het strand een stuk verderop in Benidorm er toch wel heel erg anders uitziet. Natuurlijk is het hier weer lastiger om ‘Friet van Piet’ te kopen, haha, maar wat mij betreft geef ik toch de voorkeur aan de rust. Wel zijn ze momenteel veel aan het bouwen hier, dus ik vraag me af hoe lang het duurt voordat het massatoerisme hier ook zijn intrede doet. Vandaag hebben we van de rust bij de villa genoten en hebben we een beetje rondgetoerd.

Bij deze palmboom vallen de palmbomen die wij in de tuin hebben in het niet.  

Niet ver van Mazarron vandaan ligt een natuurgebied; Sierra Espuna. Het is een natuurpark dat een gebied op de bergen beslaat. Het leek ons een goed idee om daar eens heen te gaan. Helaas was ik even vergeten dat ik last van hoogtevrees heb. Toen de weg die naar boven slingerde wel heel smal werd en vlak langs ravijnen ging, was ik niet echt op mijn best, haha. Het zweet stond me in de handen en Michael en de kinderen maar lachen om mijn zenuwachtige gedoe. Het schijnt dat er in dit natuurgebied ook wilde dieren rondlopen, zoals wilde katten, moeflons, wilde zwijnen en vossen, maar behalve een eekhoorn en een salamander hebben we geen dieren gezien. Wel hadden we een mooi uitzicht op de bergen en dat maakte het meer dan goed.

Na al het natuurgeweld zijn we aan het eind van de middag nog even wezen winkelen in Murcia. We zijn naar de Mediamarkt geweest en naar een paar warenhuizen. De kinderen kregen beiden een spelletje voor de Playstation, dus die waren ook weer tevreden. Het is wel grappig om in Murcia rond te rijden, want we hebben dus nog niet één Nederlandse auto gezien. Niet veel mensen zijn zo gek om zo ver te rijden. Nederlanders zullen er ongetwijfeld zijn, maar die rijden toch meestal in een huurauto.

Na alle drukte van de afgelopen dagen zullen we het morgen wat rustiger houden. De kinderen willen niets liever dan een dagje lekker bij het zwembad rondhangen en dat moet ook eens kunnen, natuurlijk. Daar is het tenslotte vakantie voor.

Vandaag zijn we naar Murcia geweest. Murcia is de provinciehoofdstad en ligt niet al te ver van Mazarron vandaan, iets verder het binnenland in. De autorit naar Murcia zat er al snel op, maar het was iets minder gemakkelijk om onze auto in de stad te parkeren. Spanjaarden zijn nogal… ahum wild in hun rijgedrag en je moet erg op je hoede zijn, wil je niet dat je auto in elkaar komt te zitten. Uiteindelijk hebben we de auto, na de nodige zweetdruppels in een parkeergarage gezet en zijn te voet het centrum in gegaan.

Ik wist dat Murcia een prachtige kathedraal had, maar waar? We zijn even door het centrum wezen wandelen, maar de hitte was niet om te harden en al snel begonnen de kinderen te klagen dat ze het warm hadden en moe waren. De hitte was echt genadeloos en ook mijn benen waren onderhand net elastiekjes geworden. Dan maar even ergens zitten en wat eten. Nu is tapas heerlijk, maar dat krijg ik er bij de kinderen niet in. Dus gingen we op zoek naar een doodordinaire Burger King. Na wat gezoek kregen we een lumineus idee. Waarom niet even zoeken met de Tom Tom. Michael had hem bij zich en je kunt restaurants zoeken en daarbij een wandelroute uitstippelen. We moesten zelf lachen toen we vijf minuten later inderdaad voor de deur van een Burger King stonden. Nadat we gegeten en gedronken hadden gingen we weer op weg.

Dit zijn net een stel vakantiegangers die in het verkeerde land terecht gekomen zijn…

Oude en nieuwe gebouwen bij elkaar.

Nu liet Michael de Tom Tom naar de kathedraal zoeken. Ook dit werkte perfect. Het was ook zeker de moeite waard. De kathedraal is echt een fantastisch mooi bouwwerk. Ik vind Murcia verder niet echt een heel mooie stad, maar de stad bezit nog meerdere mooie gebouwen. Ik hou zelf erg van oude gebouwen, beelden, enz, dus ik kon weer even mijn hart ophalen. Aan het eind van de dag was de geheugenkaart behoorlijk vol.

Nu liet Michael de Tom Tom naar de kathedraal zoeken. Ook dit werkte perfect. Het was ook zeker de moeite waard. De kathedraal is echt een fantastisch mooi bouwwerk. Ik hou zelf erg van oude gebouwen, beelden, enz, dus ik kon weer even mijn hart ophalen. Mijn geheugenkaart was aan het eind van de middag aardig vol.